Bayram gelmiş neyime

Yoksa haline ağlayacak bir anan, baban, ne yaranı saran olur nede halini soran…

Babam rahmetli oldu

Ah babam sensiz bayram olmuyordu ama anam bizi toparlıyordu bir arada tutuyordu.

Anam sende hasta olunca dağıldık.

Bayram hiç gelemedi bize,

Bir de yasaklar kısıtlamalar olunca, bir araya gelemedik kardeşlerde.

Oysa nasıl güzel günlerimiz, arifeden toplanmalarımız bayram sabahına hep beraber kalkmalarımız vardı eskiden...

Bayram geliyor diye sevinmelerimiz bitti.

Bitti o eski heyecanlarımız...

Bayramlık almalar alışveriş yapmalar, ev bahçe temizliği her yer parıldar. Baklavalar sütlü tatlılar, kekler, börekler, sarmalar şekerlikte hazırlanmış şeker ve kolonyalar.

 Arifeden kabristanların ziyaretiyle  başlayan telaşlar...

Evin erkeklerinin bayram namazından gelmesiyle kapıda başlayan bayramlaşmalar.

Özenle hazırlanan kahvaltının yapıldığı neşeli anlar.

Bayramlıkların giyilip elimizde lokum şeker çikolatalarla eş dost akraba ziyaretlerine gitmeler ,

Evimize gelecek misafirlerin beklenmesi çay kahve ikramlar...

Artık eskisi gibi değildi hiç bir şey,

Dostlukların komşulukların akrabalıkların azaldığı bir zamandaydık artık.

 

Bu gün onları da arar olduk.

Pandemiyle başlayan hayatlarımızın alt üst olduğu günlere geldik.

Bir musibet bin nasihatten yeğdir…

Musibet neden geldi hiç düşünüyor muyuz?

Çünkü ne büyüğe saygı, ne küçüğe saygı kalmadı.

Hak hukuk kalmadı gösteriş aldı başını gitti.

Büyüklerimizi arayıp sormayı unuttuk:

Çocuklarımız ellerimizden kayıp gidiyor.

Onları tablet, pc, telefonlar içinde kaybettik.

Sanal ortamlarda sanal insanlar olduk.

 Azı olan şükrü, çoğu olan hamdı unuttu.

Araban var binemiyorsun, paran var harcayamıyorsun herkes evinde kapandı kaldı.

Rabbim bazı şeyleri anlamamızı istedi ‘düşünün’ dedi.

‘Düşünün bunlar neden geliyor başımıza’.

Eğer bunlardan bir feyiz aldıysak ne mutlu, yok hala akıllanmadıysak vay halimize.

Köyünü beğenmeyenler oraya bile gitmek istiyor gidemiyor,

Zengini de, fakiri de, profesörü, bürokratı da, işçisi, memuru da, kadını erkeği de, yaşlısı, genci de evlerde tutsak olduk.

Kucaklaşmayı,

Dokunmayı,

Sevdiklerimizi,

Cenazelere katılmayı,

Cemiyetleri.

 

Özlüyoruz.

Çünkü başka bir şey gelmiyor elden.

Farkında mısınız bilmiyorum ama

İnsana hasret kaldık.

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Serpil Başer - Mesaj Gönder

# gün

göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak NetGaste Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan NetGaste hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Anadolu Ajansı (AA), İhlas Haber Ajansı (İHA), Demirören Haber Ajansı (DHA) tarafından servis edilen tüm haberler NetGaste editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı NetGaste değil haberi geçen ajanstır.



Anket Sizce Sakarya'nın En Başarılı Belediye Başkanı Kim?