Anne sevgisi

Beyin kanaması sebebiyle

SEAH acil servisine kaldırılmıştı.

Makineye bağlıydı.

Sakarya’daki özel ve Devlet hastanelerin yoğun bakım servislerinde yer olmadığından ve

Yer olsa bile adını bilemediğimiz makine bulunmadığından annem 

Yalova’ya sevk edilmişti.

Acil ameliyat gerekliydi.

Devlet ameliyat masraflarını karşılıyor olmasına rağmen,

Ameliyatı yapacak olan özel hastane hekimi

Bizleri odasına toplayarak,

Sürecin çok zorlu ve çetin olduğunu belirtmişti. .

Ameliyatta kullanacağı ilaç ve teknik malzemenin

Yurt dışından getirildiğini,

O nedenle de ameliyatlarda başarı elde ettiklerini söylemişti.

Yani Devletin kendilerine sağladığı imkanlarla ameliyat yapmasının riskli olduğunu dile getirmiş,

Bizden ameliyat için yüklüce bir meblağ istiyordu.

Hem de ömrü varsa yaşar diyerek,

Gelecekle ilgili hiçbir garanti vermeden…

Evet;

Siz olsanız ne yapardınız?

Biz de geriye bakmadan,

Herkesin o an ne yapması gerekiyorsa onu yaptık ve

Doktora ücretin önemli olmadığını ifade ederek tam yetki verdik.

Annem ameliyat olmuştu.

7-8 saat süren o süreçte

Aklımıza gelen her duayı ediyor,

Eşten dosttan dua dileniyorduk.

Allah’tan ümit kesilir mi hiç?

Haşa..

Ameliyat bitmişti.

Annemin kalbi bir kaç kez durmuş olmasına rağmen,

Yaşama dönmüş ve

Annem için

Yoğun bakım süreci başlamıştı.

Her gün bir iyi, bir kötü haber alıyorduk.

Sabah iyi ise, öğleden sonra fenalaşıyordu.

Kendinde değildi ve

Makineye bağlı yaşıyordu.

Günde bir kez ve sadece 5 dakika görebiliyorduk.

Sıkış tepiş hastanenin

Ya mescidinde, ya da bekleme salonlarında geçen uzun gecelerde

Dua ve niyazlar,

Ümitler…

Kardeşlerim ve Babam’ın yaptığı ziyaretler bana

Hep olumlu olarak anlatılırdı.

Ben de ümitle yoğun bakım servisine gidiyordum.

Annemin makineye bağımlı yaşadığını gördüğümde

Beni duyacağını düşünerek kendisiyle konuşurdum.

Ama nafile.

Annem her şeyden habersizdi.

Tabiri caizse, ümitsiz vakaydı.

Belki ameliyatına bile lüzum yoktu.

Ama dedik ya, 

Allah’tan ümit kesilmezdi.

Günlerce bekledik.

Arayanlar,

Soranlar oldu.

Bizler artık, 

İşi gücü bırakmış,

İkinci evimiz olan Yalova’ya gidip gelir olmuştuk.

Hep iyi haber bekliyor olsak da,

Kötü habere de hazırlıklıydık.

Ve o gün...

Kötü haberin geldiği o sessiz gecede

Uyku tutmuyordu.

Saat:01.00,

02.00 olmuştu.

Babamın evinde kalıyordum ve bir türlü uyuyamıyordum.

Ama sessizde olan telefonum ve yorgunluk nedeniyle

Yeni uykuya dalmıştım ki

Annemin yanında olan kardeşim, beni defaten aramıştı.

Ne yazık ki telefonu

Duyamamıştım.

Biraderin odaya girişiyle yataktan fırlamam bir olmuştu.

Tahmin ettim.

Ama 

O’nun söylemesini bekliyordum.

Sadece , ‘Kaybettik…’ dedi.

Evet…

Sonrasını yazmıştım zaten.

Canım annemi,

O minik yavrumu,

Güzel ve

Nur yüzlümü kaybetmemizin üzerinden,

Tam bir yıl geçmişti.

Her hafta ziyaret ettiğim babama gitmiş,

Annemin sene-i devriyesi ile ilgili konuşmuştuk.

Süreci sanki bir daha yaşadık.

Sessizdi herkes,

Buralar buram buram sen kokuyor be annem!

Kıymetini, 

Kadrini bilemediğimiz,

Az zaman ayırdığımız,

Şimdilerde ise faydası olmayacağını bile bile,

Pişmanlık yaşadığımız annemiz artık yoktu.

Bir yıl önce

Uğurlamıştık nur yüzlü annemi.

Hep derlerdi de,

Hikaye gelirdi bize.

“Paha biçilemeyen tek şey anne sevgisidir” diye..

Şimdi başımıza geldi.

Ama ne fayda?

Annem artık yok.

Her hafta ziyaretine gittiğim,

Gitmediğimde ise,

Sitem ederek:

“Olsun oğlum, olsun. Sende bizim yaşımıza geldiğinde, evlat özleminin ne olduğunu görürsün. Beni anlarsın…” dediğinde,

İşi gücü bırakır yanına giderdim.

Uykusuz gecelerde,

Cam kenarlarında,

Tespihi elinde geçirirdi ömrünü.

Anam benim

Güzel anam.

Kim ne derse desin,

İster inanın,

İster inanmayın.

Karşılıksız seven,

Kıyamayan,

Merhameti sonsuz tek kişidir Anne..!

Ve en yüce ve en derin sevgi de anne sevgisidir.

Allah’ın rahmetinin en güzel tecellisi annedir.

Beni benden çok sevdiğine inandığım tek insan canım annem,

Allah Rahmet ve Merhametiyle muamelede bulunsun.

Her gün duamda,

Her an aklımdasın.

 

Güzel söz:

Anne elinden tüm dünyaya tutunur insan 

O eli bir bıraksa 

Bir ömür yutkunur insan.

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Necdet Başoğlu - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak NetGaste Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan NetGaste hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Anadolu Ajansı (AA), İhlas Haber Ajansı (İHA), Demirören Haber Ajansı (DHA) tarafından servis edilen tüm haberler NetGaste editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı NetGaste değil haberi geçen ajanstır.

05

Osman Karagüzel - Hz. RAHMAN'dan gani rahmetler, sizlere de sabrı cemiller niyaz ediyoruz. Mevla kimseye anne acısı yaŞATMASIN

Yanıtla . 0Beğen . 0Beğenme 27 Aralık 17:47
04

Rahim - Mekanı cennet olsun inşallah Kaybettiğimiz berşeyin değerini sonradan anlıyoruz.Bende anam sağ olsada onu alıp gezdirsem diyorum ama artık yoklar.Hayatta olanlara değer verelim ana baba kardeş dost akraba

Yanıtla . 0Beğen . 0Beğenme 27 Aralık 07:51
03

Adem Civelek - Sevgili Arkadaşım;Allah rahmet etsin, mekanı cennet olsun. Sizlere sabır dilerim.

Yanıtla . 0Beğen . 0Beğenme 26 Aralık 02:37
01

Kamil Özkan - Allah rahmet eylesin.

Mekanı cennet olsun.

Allah sizlere sağlıklı uzun ömürler versin.

En büyük sevgiliye kavuşmak olan ölüm gerçek, dünya yalan...

Yanıtla . 1Beğen . 0Beğenme 25 Aralık 11:59


Anket Sakarya'da koronavirüs (Covid-19) denetimlerini nasıl buluyorsunuz?