• BIST 93.616
  • Altın 209,593
  • Dolar 5,3413
  • Euro 6,0898
  • Sakarya 6 °C
  • Kocaeli 2 °C

Yalakalık Psikolojinin Dayanılmaz Müptezelliği (2)

Osman Karagüzel

Geçtiğimiz günlerde yine alıntı olarak  bu başlık altında 1. makaleyi yayınlamış, "yalakalık" üzerinde durulmuştu. Şimdi de yalakalık ve"müşterileri" üzerinde duran bu makaleyi okuyucuların takdirlerine arz ediyoruz.

              “Piyasaya baktığımızda anlaşılıyor ki, yalakalık tüccarları müşteri bulmakta zorlanmıyorlar. Onların kifayetsizlerinin ve ellerindeki çürük malların alıcısı da rahatlıkla bulunabiliyor. Yani kifayetsiz olan kifayetsizi, tencere-kapak misali göz açıp kapayıncaya kadar bulabiliyor…

              Açıkçası, tabasbus (çıkar için yaltaklanma), insan onurunu ayaklar altına aldığından, bütün ahlak/etik/moral üzerine yazılmış eserlerde aşağılanan bir düşkünlüktür. Diğer yandan, hayatın ve idarenin profesyonel kuralları oldukça nettir: Her seviyeden yönetici, görevinin hakkını verme derdini taşımadıkça; yalın gerçeği kendilerine sunacak kişileri çevrelerinde tutmadığı sürece yanlış kararlar vermeye mahkûmdur.

             İdareciler, ekipleriyle iş yaparlar; isimleri yıllarca yanındakilerle seviyesinde anılır ve başarıları ekiplerinin gerçekçi ve güçlü insanlardan oluşmasıyla ortaya çıkabilir. İyi idarecilerle kötü idareciler arasındaki en bariz fark, iyilerin iş ve insan odaklı çalışması karşısında diğerlerinin menfaat odaklı çalışması yer alıyor.

İYİ BİR İDARECİ KENDİSİNİ YANILTACAK TEK BİR DALKAVUĞU BİLE ÇEVRESİNDE TUTMAZ. İyi idareciler, gerçeği usulünce kendisine söyleyebilen ve işinin ehli insanları bulup çıkarmak zorunda olduklarını bilirler. Onların etraflarında şaklabanlar yoktur; işini hakkıyla yapan, düzgün iş arkadaşları ve dostları vardır. İyi yöneticiler, işlerinin hakkıyla, yerinde, zamanında, sağlıklı ilişkiler üzerinden yürütülmesine değer verirler.

               Kişilikli insanlar, akılları, mesleki yeterlikleri, iş disiplinleri, iş ahlakları ile yükselirler. YALAKALAR ise bu niteliklere sahip olmadıklarından her adımda ruhlarını ve itibarlarını sata sata saygınlığını kaybederek ilerlerler. ALIN TERİYLE DEĞİL, ÇOK ŞIK DURAN “İLİŞKİ YÖNETİMLERİ” İLE VAR OLURLAR. BEDELİNİ İSE RUHLARINI, KİŞİLİKLERİNİ DİĞERLERİNİN AYAKLARININ ALTINA SEREREK ÖDERLER. Görevlerini hakkıyla yapmak yerine, açıklarını ve kifayetsizliklerini gizlemek üzere yalakalığı bir sanat gibi icra ederler. Onların, sıkıştıklarında çıkarları uğruna satamayacakları hiçbir değer ilke, kural ve insan yoktur. Bunun için akıllı bir yönetici onlara itibar etmez, değer vermez.

Yalakalığın alıcısı, asla ve asla karakterli, kişilikli ve kimlikli yöneticiler değildir. Yalakayı koruyan üstler, kendilerindeki kişilik zaaflarının, kompleks ve karakter sapmalarının farkında değildirler. Çünkü sağlıklı bir insan yakın çevresinde, kendisine yalandan kompliman yapan, el ovuşturan, yalanlarıyla kendisini yönlendiren bir insanı asla istemez. YALAKALAR, ANCAK ZAYIF KİŞİLİKLİ YÖNETİCİLERİN KANATLARI ALTINDA VARLIKLARINI SÜRDÜREBİLİRLER.

              Yalakaları koruyup kollayanlar, kendilerine emanet edilen makamları hırsla koruduklarını zannederlerken inandığımız ilke ve değerlere, insanlığa ve ülkeye kendi çıkarları adına açıkça ihanet etmiş olurlar. 

              YALAKA, YÖNETİCİLERİN DUYMAK İSTEDİĞİNİ SÖYLER… Aksayan işleri aktarmaz, çözüm üretmeye çalışmaz. Görev yeri onun için bir meslek alanı veya “ekmek teknesi” değil, yalnızca çıkarlarını koruduğu bir mekândır. Yani teritoryasını koruyan bir timsah veya çakalla aynı içgüdülerle hareket eder. Çıkarlarını korumak için saldırır, tuzak kurar…

            YALAN, İFTİRA, GIYBET ONUN TEMEL ARAÇLARIDIR. Yanında bulunduğu yöneticiyi yanıltır. Rakamlarla oynar, sonuçları saptırır; diğerlerinin işlerin tamamlandığını zannetmesini sağlar.

yalakalik-psikolojinin-dayanilmaz-muptezelligi.jpg

            Sürekli kompliman ve övülmeyi bekleyen, zaafları olan, komplekslerini makamlarına taşımış olan zayıf kişilikli insanlar oldukça, kendilerine ihtiyaç duyulacak bu kişiler her zaman kendilerine sığınacak bir yerler bulacaklar.

             Kimse kendi sermayesiyle kurduğu şirketinde beceriksiz bir yalakayı istemez, yanında barındırmaz; dalkavukları çevresinden uzaklaştırır ve iş bilen, becerikli insanlar aranır. DEVLET BÜROKRASİSİ VE KAMU İŞLERİNDE DE EHLİYETLİ, UZMAN, PIROFESYONEL ÇALIŞACAK, YÜREĞİNİ ORTAYA KOYACAK İNSANLARI BULUP ÇIKARMADIKÇA, YALAKALIK TÜRKİYE’NİN ACI BİR GERÇEĞİ OLARAK SİSTEMİ İŞLEMEZ HALE GETİRENE DEK SARMAYA DEVAM EDECEK… Görevlerini hakkıyla yapanlar ödüllendirilerek; yapmayanlar ise tedip edilerek idarenin çağdaş, teknik, insani ve vicdani gerekleri uygulanmadıkça fırsatçı yalakalar her zaman var olacaklar.

             Ne mi yapmalı?

             Bir İdare Hukukçusu olarak Türkiye'nin orta ve uzun vadeli menfaatlerini düşünerek idarenin felsefesi, sistem ve değerler başlıklarıyla bu köşede açıkça yazdığım dokuz yazıda ve yine “Perspektif Kodları” adlı kitabımda özellikle vurguladığım kriterler yönetimin temel ve köşe taşlarıdır. Onlar, vahyin emri olduğu kadar insan aklının da çağımızın güncel idare ve kamu yönetiminin de vazgeçilemez, tevil götürmez gerekleridir. Bu ilkeler, İNSAN ONURU( izzet), ADALET, HAKKANİYET, İNSANIN HAK VE HUKUKU, LİYAKAT VE EHLİYET, EMANETİ EHLİNE  TESLİM, EHLİYLE İSTİŞARE (uzmana danışma) ilkeleridir. Bunlar, konjonktüre ve hava durumuna göre değişmeyen, savaş halinde bile dikkate alınması gereken ilkelerdir.

             Şirketten kamu idaresine kadar yönetimin olduğu her yerde, bu ilkeleri ve özellikle liyakat ve ehliyet esası yerine, ilişki yönetimi ve el oluşturmayı kriter edinen bütün yöneticiler dünya-ahiret vebal altındadır. Bu ilkeler yerine, konjonktür “daha mühim” denilirse, sonuçlarına hep birlikte katlanacağız. Kaostan beslenen yalakaların bütün insani birikimi heba etmesine izin vermemeliyiz.

             Eleştiriden (tenkit) korkmayalım. Devlet ve idare işleri için de geçerli olduğunu düşündüğüm 45 yaş sonrası edindiğim bir hayat tecrübesi çıkarsamamı sizlerle paylaşarak bu yazıyı da bitireyim: BENİ ELEŞTİREN DOST ÇOK İYİDİR, BENİ ELEŞTİREN DÜŞMAN DA, BENİ GELİŞTİRECEĞİ İÇİN İYİDİR. Beni yanlışlarıma rağmen usulünce eleştirmeyen ve susarak hataya düşmemi izleyen dost görünümlüler ise kesinlikle kötüdür…

Yine hayat tecrübesiyle sabit bir gerçek daha: MERT BİR DÜŞMAN, YANI BAŞINIZDAKİ DOST GÖRÜNÜMLÜ HAİNDEN NASIL YEĞSE; YETERLİ, SÖZÜNE SADIK VE İŞİNİN EHLİ OLAN MERT BİR ELEŞTİRMEN, KİFAYETSİZ BİR İTAATKARDAN BİN KEZ YEĞREKTİR…” (Pırof. Yücel Oğurlu makalesinden alıntı)                                                                                               

Bu yazı toplam 437 defa okunmuştur.
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.
Yazarın Diğer Yazıları
Tüm Hakları Saklıdır © 2014 Net Gaste | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tel : (0264) 278 54 50 | Faks : (0264) 278 54 50 | Haber Scripti: CM Bilişim